Van een boer, die te diep in 't glaessie keek

 

4. Van een boer, die te diep in 't glaessie keek.

Auteur:                                    Nel Andeweg – van Brakel – Zuid Beijerland

Hoeksche Waardse vertaling:    Arie Biemans

Inspreekstem:                         Chris den Boer

Hij was ‘n gewezen boer in 't ôôste van de Hoeksche Waerd. Dattie nou gêên boer meer was, hattie echt añz'n aaige te danke. D'r is een oud spreekwoord dà zegt: ‘Aste wijn is in de man, iste wijshaaid in de kan’. En 't was nied allêên bij wijn gebleve.

Nêê, dien boer had 'n stevige neut gedronke. Zôô was 't van kwaod op erreger gegaon. Werreke dee-die niet astie z'n roes uit mos slaepe. Z'n vrouw was mette kindere al vertrokke. 't Vollek ok, naedat-ie ze nie meer kon uibetaole. Alles was weg en uitaaindelijk wier z'n stee mè land ok nog verkocht. In een huurhuissie mos-tie allêên vedder leve. Maor 't drinke kon-die nie laete. Tot dattie ging tobbe mè z'n gezondhaaid.

Toen-die naer 't spreekuur van d'n dokter ging wier-die goed onderzocht. D'n dokter keek ok iñ z'n keel. ‘Zaggie wat amm'n keel dokter?’ vroog t'n boer nae 't onderzoek. ‘Nêê’ zee d'n dokter, ‘Ik zie niks bezonders iñ je keel.’ ‘Dà keñ'k nie begrijpe,’ zee d'n boer, ‘want daer is 'n hêêle boerestee mè land deur gegaon.’